اتاقی ازان خود

 ستاره های مقوایی عزیزسمیرامیس باباییماهنامه دنیای تصویرشماره ی 321 شاید حقیقت آن دو دست جوان بودآن دو دست جوان که زیر بارش یکریز برفمدفون شدفروغ فرخزاد روی برشور اثر نوشته شده است : نمایشی در باب اشعار و زندگی فروغ فرخزاد. از آن که بگذریم –چرا که صرفا خواندن اشعار ، آن نمایش را در باب اشعارش نمی کند!- خانه سیاه است شروع خوبی دارد حرکات طراحی شده از شور شوقِ عاشقانه ی دو جوان حکایت  می کند معاشقه ای که بتدریج  تبدیل  به صحنه ی جنگ و دعوا و کشمکش میشود و شاید در نهایت به سرکوب زن می انجامد.اما افسوس که این آغازِ پویا دوامی ندارد! نگارنده شخصا در زمره ی کسانی است به فروغ فرخزاد ارادت قلبی فراوان  دارد اما از طرفی تئاتر را نه تریبونی برای مراسم تاج گذاری بزرگا...

خال مه¬رویان سیاه و فلفل هندی سیاه ماهنامه خط خطیسمیرامیس بابایی فهمیدن بعضی چیزا مثل دونستن دَر رو های اتوبان همت از واجبات زندگیه.یکی همین تشخیص دادن تفاوت ِ داستان و واقعیت. مثلا تو فیلم ها وقتی یکی میره جایی و یه مسوولی بد رفتار کنه جمله « کاری می کنم شغلت رو از دست بدی!» قضیه رو حل می کنه، کارت راه میافته و طرفم نادم پشیمون و توبه کن. ولی فرقش با واقعیت اینه که شما میری اداره دولتی و باهات بد برخورد می کنن و جمله طلایی رو می گی، اونم در جوابت میگه«کریم آقا زنگ بزن حراست این یارو رو بندازه بیرون!». یا وقتی میری بیمارستان، توقع داری نوشته باشن«دردمند گرامی، هدف ما جلب رضایت شماست.» ولی عوضش...