اتاقی ازان خود

متن مرتبط با «نمایش» در سایت اتاقی ازان خود نوشته شده است

درآمدی بر نمایشنامه‌ی مده‌آ و کارکرد انتقام

  • نیلوبلاگ

    که عشقم به نیرو می‌کشید و خِرَدم تاب پایداری نداشت[1]سمیرامیس بابایی ماهنامه‌ی تجربهلیک امروز کار جهان وارونه کشتهو شهد شیرین عشقآلوده‌ی شرنگ بیزاریست[2]عبدالله کوثری در مقدمه‌ی ترجمه‌ی نمایشنامه‌ی مده‌آ ائوریپدیس می نویسد:« مده‌آ اگر چه پس‌زمینه‌ای از سحر و جادو دارد، نمایشنامه‌ای رومانتیک نیست،تراژدی شخصیت و موقعیت است. به عبارت دیگر این نمایشنامه با خود رومانس سر و کار ندارد، بلکه به اتمام رومانس می‌پردازد که اغلب چیزی برعکس رومانتیک است. زیرا اغلب رومانس‌ها ، جز معدودی که به حدی والا دست یا...

    ادامه مطلب
  • ماجرای درآمدی بر نمایشنامه‌ی مده‌آ و کارکرد انتقام

  • نیلوبلاگ

    درآمدی بر نمایشنامه‌ی مده‌آ و کارکرد انتقامگزارش‌های تازه درباره «درآمدی بر نمایشنامه‌ی مده‌آ و کارکرد انتقام» منتشر شده است. طبق گزارش‌های موجود، که عشقم به نیرو می‌کشید و خِرَدم تاب پایداری نداشت[1] سمیرامیس باباییماهنامه‌ی تجربه لیک امروز کار جهان وارونه کشتهو شهد شیرین عشقآلوده‌ی شرنگ بیزاریست[2] عبدالله کوثری در مقدمه‌ی... در ادامه تمامی اطلاعات منتشرشده را مرور می‌کنیم. که عشقم به نیرو می‌کشید و خِرَدم تاب پایداری نداشت[1] سمیرامیس باباییماهنامه‌ی تجربه لیک امروز کار جهان وارونه کشتهو شهد...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش�سلف پرنره� به کارگردانی مرتضی میرمنتظری

  • نیلوبلاگ

    سلفپرتره طراح و گارگردان: مرتضی میرمنتظمی بازیگر: هادی احمدی تنهایی،تنهایی، تنهایی عریان سمیرامیس بابایی ماهنامهی دنیای تصویر هنرمند در سلفپرتره (یا خودنگاری) با فردیت خویش سرکار دارد ، او در واقع سعی در بیان «من»ِ خود دارد. منی که در طول معاشرت های روزمره با آدمهای اطرافش پنهان است، یا قدرت بیان خویش را ندارد و در سایه میماند. هادی احمدی در نمایش «سلف پرتره» نقش یک کارگردان تئاتر و مجسمهسازِ منزوی را دارد که سعی میکند با تشریحِ جز به جز خاطرات خویش...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «صداهایی ورای تاریکی»

  • نیلوبلاگ

    همیشه چنین است،جرات از یک صدا آغاز میشودسمیرامیس باباییماهنامهی دنیای تصویرآریل دورفمن نویسنده و منتقد ادبی آرژانتینی در سال 1942 در زمان دیکتاتوری نظامیِ راستگرا وقتی تنها دو سال داشت همراه خانواده اش از کشورش فرار کرد و به آمریکا رفت. پدر آریل مردی آزادیخواه و مبارز و دارای گرایشات چب بود. پدرش وقتی آریل دوازده سال داشت در دورهی جنایتهای سازمان یافتهی مکارتیزیسم مجبور شد بار دیگر با خانوادهاش به شیلی فرار کند.بعدها آریل در آنجا در دانشگاه شیلی به تدریس پرداخت و از مشاوران سالوادور آلنده (که مردم به او رفیق پرزیدنت میگفتند)شد.اما چندی نگذشت که به دلیل کودتای نظامی ژنرال پینوشه و دورهی وحشت حکومت استبدادی اش مجبور شد از شیلی برود و سالها را در اروپا و آمریکا بگذراند. بنابراین دورفمن بخش بسیا...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش « انسان اسب پنجاه پنجاه» به گارگردانی مرتضا اسماعیل کاشی

  • نیلوبلاگ

    ماهتامهی دنیای تصویرسمیرامیس بابایی" />یک گروه نمایشی در یکی از ارودگاه های مرگ آلمان نازی گرفتار شده اند و ناچارند برای زنده ماندن به خواست زندانبان نمایشی را بازی کنند. سال ها گذشته و دو تن از بازماندگان به همان ارودگاه- که حالا به موزه تبدیل شده است- بازگشتند و با دیدن اشیای باقیمانده تمام خاطرات دهشتناکشان زنده شده است. بازیگران بار دیگر آخرین نمایش زندگیِ غمناکشان را بازی میکنند.آنها که همگی بر صحنه- بازداشتگاهِ زندگی جان دادهاند! نمایشی که گروه اجرا می کنند نمایشی است از برشت به نام «زاک و زیک» که در ترجمهی فارسی به«کله گردها و کله تیزها»معروف است. آدم های نمایش برشت خود را در یک کشور بحران زده می بینند که تضاد طبقاتی در آن بیداد می کند. خشم از استبداد همه جا گسترش یافته و کشور ...

    ادامه مطلب
  • نگاهی به نمایش قرمز به کارگردانی مایکل گرانداِیچ، نشینال تیاتر.

  • نیلوبلاگ

    زمین ز خون رفیقان من خضاب گرفتچنین به سردی بر سرخی شفق منگرسمیرامیس باباییماهنامه ی دنیای تصویر  کارگاه نقاشی روتکو سال  1958 است بعد از آنکه روتکو سفارش یک مجموعه تابلو را برای رستوارن مجللی به نام چهار فصل پذیرفته است. کِن نقاش جوانی است که برای کارآموزی نزد روتکو آمده . برای او رنگ مخلوط می کند، قهوه درست می کند و به حرف های قاطع و گاها مستبدانه نقاش در باب هنر گوش میدهد. وقتی  نمایشی درباره ی معنای هنر باشد می تواند در مفاهیم هنری خودش غرق شود و کسل کننده از کار دربیاید. نمایش قرمز اما این تصورات را در هم می شکند یک نود دقیقه ی لذت بخش است که توانایی هنری و فکری روتکو- و توانایی کارگردان را در برقراری تعادل میان تئوری و حرکت به رخ می کشد. کارگردان توانسته نمایش را همچ...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش« افسانه ی ببر» به کارگردانی صدرادین زاهد

  • نیلوبلاگ

    به سلامتی سه تَنداریو فو، صدرالدین زاهد و تئاتری که زندگیستبه بهانهی اجرای«افسانهی ببر» به کارگردانی صدرالدین زاهد سمیرا میس باباییماهنامهی دنیای تصویر شمارهی 320   معجون خوشایند زاهد و  فو درباره ی داریو فو : بسیاری از منتقدان داریو فو را که در 13 اکتبر 2016 در 90 سالگی درگذشت پس از میرهولد،پیکاستور و برشت مهم ترین شخصیت در تاریخی سیاسی تئاتر می دانند. فو مانند این استاتید بهنام از نزدیک با گروه های انقلابی و جنبش های اعتراضی کار کرد و در جهت پیش برد اهداف آنها تولیدات بسیاری داشت. تئاتری که او اجرا می کرد هم بسیار خنده می گرفت و هم بسیار تحریک آمیز بود . سرشار از تفسیر های تند سیاسی و از بهترین نمونه های تئاتر رادیکال معاصر. او تمام سال های کاریش به دنبال ایجا...

    ادامه مطلب
  • نگاهی به نمایش«خانه سیاه است» به کارگردانی محسن اردشیر

  • نیلوبلاگ

     ستاره های مقوایی عزیزسمیرامیس باباییماهنامه دنیای تصویرشماره ی 321 شاید حقیقت آن دو دست جوان بودآن دو دست جوان که زیر بارش یکریز برفمدفون شدفروغ فرخزاد روی برشور اثر نوشته شده است : نمایشی در باب اشعار و زندگی فروغ فرخزاد. از آن که بگذریم –چرا که صرفا خواندن اشعار ، آن نمایش را در باب اشعارش نمی کند!- خانه سیاه است شروع خوبی دارد حرکات طراحی شده از شور شوقِ عاشقانه ی دو جوان حکایت  می کند معاشقه ای که بتدریج  تبدیل  به صحنه ی جنگ و دعوا و کشمکش میشود و شاید در نهایت به سرکوب زن می انجامد.اما افسوس که این آغازِ پویا دوامی ندارد! نگارنده شخصا در زمره ی کسانی است به فروغ فرخزاد ارادت قلبی فراوان  دارد اما از طرفی تئاتر را نه تریبونی برای مراسم تاج گذاری بزرگا...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «هملت» به کارگردانی شایان افشردی

  • نیلوبلاگ

     شاعر یریشان گردسمیرامیس بابایی  ماهنامه ی دنیای تصویرشماره 321ثقل زمین کجاست؟ من در کجای جهان ایستاده ام؟با باری ز فریادهای خفته و خونینای سرزمین منمن در کجای جهان ایستاده ام...؟  آلبر کامو می گوید هنرمندان دوران های گذشته ممکن بود دست کم برای زور و استبداد سکوت کنند اما نیروهای استبداد امروزه به راه تکامل رفته اند  و در برابر انها سکوت و بی طرفی درست نیست باید تکلیف خود را معین کرد .یا با آنها بود یا در برابر آنها. این را شاید بتوان به وضعیت هملت مدرن نمایش  نیز تعمیم اش داد. از زمانی که مسئله بودن به نبودن ترجیح داده شود زیست بشر همچنان در گروه ی انتخاب است .اینکه ظلم چه تعبیری دارد و واکنش آدمی در قبال آن چه می تواند باشد. مردمان امروزی شاید بتواند بگوی...

    ادامه مطلب
  • نگاهی به نمایش فرانکنشتاین به کارگردانی دنی بیل

  • نیلوبلاگ

    گفتم که بانگ هستی خود باشماما دریغ و درد..... سمیرامیس باباییماهنامه دنیای تصویر فیلمِ تئاتر فرانکنشتاین یکی از موفق ترین اجراهای  نشینال لایو تیاتر بخاطر دوران قرنطینه  چند ماهی می شود که بصورت رایگان در اختیار عموم قرار گرفته  و درنتیجه این توفیق برای ما نیز هم فراهم شد که هیجان دیدن یک تئاتر فوق العاده را تجربه کنیم و اتفاقا خیلی زود هم در میان تئاتردوستان وطنی دست به دست شد و آنقدرمورد استقبال قرار گرفت که زیرنویس فارسی آن هم آمد. همین   بهانه ای شد برای تشکر چندباره از مری شرلی که چنین اثر جاودانه ای را به رشته تحریر درآورد و نقد و بررسی  اثر اقتباسیِ نیک دییر به کارگردانی دنی بویل. در شماره قبلی نگاه و نقدی داشتم به اقتباسی ناموفق و حالا  ای...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «صدای آهسته برف» به کارگردانی جابر رمضانی

  • نیلوبلاگ

    مانده در چنگال گرگ خود اسیرسمیرامیس باباییماهنامه دنیای تصویرنمایش «صدای آهسته برف» به کارگردانی جابر زمانی از آن نمایش هایی است که همچنان امید به حیات تآتر را در دل زنده نگه میدارد.روایت نمایش روایت...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش منقرض شده ها به کارگردانی سمیرامیس بابایی

  • نیلوبلاگ

    «هویت و تاریخ»یادداشتی بر تیاتر «منقرض شدهها»اسماعیل سالاری«منقرض شدهها» بهعکسِ صحنهای که از اشیاء خالی است، نمایشنامهای اشباع از محتواست. کمدیهای کیهانی جایش را به کمدیهای تلخِ ایرانی میدهد و...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «فرشته ی تاریخ» به کارگردانی محمد رضایی راد

  • نیلوبلاگ

    به بهانه اجرای «فرشتهxad ی تاریخ» به نویسندگی و کارگردانی محمد رضایی رادفراتر از انتزاع اکنونسمیرامیس باباییماهنامه دنیای تصویر(این مطلب بدون جرح و تعدیل مجله است)والتر بنیامین فیلسوف چپ گرای آلمانی،...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «یک روز تابستانی» به کارگردانی پارسا پیروزفر

  • نیلوبلاگ

    بودن یا نبودن سمیرامیس بابایی مجله دنیای تصویر اسکاروایلد می گوید در زندگی آدمی دو درد جانکاه وجود دارد: یکی آنکه به هیچ کدام از آرزوهایت نرسیده باشی و دوم اینکه به همه آرزوهایت رسیده باشی .درد د...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «خاموشی دریا» به کارگردانی رضا گوران

  • نیلوبلاگ

    یکپنجره به لحظه آگاهی و نگاه و سکوت سمیرامیس بابایی ماهنامه دنیای تصویر ژان برولر نویسنده فرانسوی به نام مستعار ورکور کتابِ خاموشی یا سکوت دریا را در زمان جنگ جهانی دوم به صورت مخفیانه من...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «هیپولیت» به کارگردانی فرزاد امینی

  • نیلوبلاگ

    مرثیه ای برای یک نمایش سمیرامیس بابایی ماهنامه دنیای تصویر نفرین از آنجایی آغاز شد که هیپولیت فرزند نامشروع پادشاه تزه، آفرودیت الهه عشق را انکار کرد. وی سوگند خورد که تا زنده است تن به هیچ عشق ...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش در ستایش تئاتر

  • نیلوبلاگ

    زندگی قلب مرا تکرار خواهد کرد سمیرامیس باباییماهنامه دنیای تصویر شماره ی 289 «نمایشی در ستایش تئاتر»در واقع یک کار کارگاهی است، حاصل تلاش هنرجویان تئاتر که تجربیات اولیه خود را بر روی صحنه به ب...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «تئاتر بد» به کارکردانی مهدی کوشکی

  • نیلوبلاگ

    منو از این تاریکی سیاه بکش بیرون سمیرامیس بابایی ماهنامه دنیای تصویر شماره ی 289 تئاتر بد. تئاتر خشونت است. شخصیت های تکیده و نزارش از ضعف های جسمانی و دردهای روحی بسیاری در رنج اند. آنجا که عقده ...

    ادامه مطلب
  • نقدی بر نمایش «خانه برناردا آلبا» به کارگردانی علی رفیعی

  • نیلوبلاگ

    گفتم که بانگ هستی خود باشم اما دریغ و درد که زن بودم سمیرامیس بابایی ماهنامه دنیای تصویر شماره ی 292 فدریکو گارسیا لورکا شاعر و نمایشنامه نویس اسپانیایی علاقه بسیار زیادی به افسانه ها و ترانه...

    ادامه مطلب
  • تئاتر سه نگاه و سه رویکرد متفاوت. نگاهی به سه نمایش الیورتویست،پیکان جوانان و دو دلقک و نصفی

  • نیلوبلاگ

    در جستجوی زمان از دست رفتهماهنامه دنیای تصویر شماره 281سمیرامیس بابایی نگارنده قصد دارد با بررسی سه نمایش که در نیمه دوم سال بر صحنه های معتبر پایتخت اجرا رفته است، سه نگاه و رویکرد متفاوت را مورد بررسی قرار دهد ، این ضرورت از سوالی که شاید در ذهن خیلی از دوستاران تئاتر وجود دارد، نشئت گرفت «چرا حال تئاتر خراب است؟» نگاه اول: تئاتر به مثابه سرگرمی&...

    ادامه مطلب